পীৰা-অসমীয়া সংস্কৃতিত ইয়াৰ অৱদান আৰু 4 টা প্ৰকাৰ
অসমীয়া সংস্কৃতি সমন্বয়ৰ সংস্কৃতি। মৰম-চেনেহ, প্ৰেম, শ্ৰদ্ধাৰ সমাহাৰেৰে সমৃদ্ধ অসমীয়াৰ আৱেগ বিহু। বিহুৱে বিভেদ পৰিহাৰ কৰি মহামিলনৰ অজেয় সেঁতু গঢ়ি […]
অসমীয়া সংস্কৃতি সমন্বয়ৰ সংস্কৃতি। মৰম-চেনেহ, প্ৰেম, শ্ৰদ্ধাৰ সমাহাৰেৰে সমৃদ্ধ অসমীয়াৰ আৱেগ বিহু। বিহুৱে বিভেদ পৰিহাৰ কৰি মহামিলনৰ অজেয় সেঁতু গঢ়ি […]
অসমৰ সাধুকথা, গীত, ডাকৰ বচন, প্ৰবাদ-পটন্তৰ, কথাছবি আদিত এই অপদেৱতা বা ভূত-প্ৰেত সমূহে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি থৈছে। চহালোকে
গামোচা অসমীয়া সমাজৰ প্ৰতিঘৰত থকা এক লাগতিয়াল সম্পদ। গামোছাৰ অবিহনে একো কামেই নহয়। শিপিনীয়ে তাঁত শালত বৈ উলিওৱা গামোচাখন অসমীয়া
সৰ্থেবাৰী বৰপেটা জিলাৰ পূৱ প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন নগৰ৷ ই অসম তথা উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ হস্ত-নিৰ্মিত কাঁহৰ বাচন-বৰ্তনৰ বাবে বিখ্যাত। ইংৰাজী ১৯৫৫
অসমত বাস সকলো লোক অৰ্থ্যাৎ প্ৰতিটো জাতি বা জনগোষ্ঠীৰ মাজতে জীৱ জন্তু সম্পৰ্কীয় অযুত লোক- বিশ্বাস প্ৰচলিত হৈ আছে। জীৱ
যতি চিহ্নৰ প্ৰয়োগঃ- বাক্যবোৰৰ উপযুক্ত অৰ্থ প্ৰকাশ কৰিবলৈ কিছুমান চিহ্নৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেনেঃ- দাৰি, কমা, আদি। এই চিনবোৰকে ‘যতি
লোকবিশ্বাস হৈছে লোকসংস্কৃতিৰ এটা মূল উপাদান। লোকসংস্কৃতিয়ে লোকবিশ্বাসৰ সতে সাঙোৰ খাই থাকে। সহজকৈ ক’বলৈ হ’লে লোক-বিশ্বাসসমূহ পৰম্পৰাগত ভাৱে প্ৰচলিত হৈ
লোকবাদ্য লোকগীত আৰু লোকনৃত্যৰ লগত ওতঃপ্ৰোত ভাৱে সাঙোৰ খাই আছে। এটা জাতি বা জনজাতিৰ সংগীতপ্ৰেম আৰু শিল্পকলাৰ চেতনাৰ অন্যতম নিদৰ্শন